جیاکومو پوچینی (Giacomo Puccini)


 

بعضی از پر طرفدارترین اپراها به وسیله جیاکومو پوچینی ( ۱۹۲۴-۱۸۵۸) خلق شد

و اوکسی است که بعد از وردی مهمترین آهنگساز ایتالیایی زمان خود

شناخته می شود . پوچینی متعلق به شجره درازی از آهنگسازان و ارگنوازان کلیسا بود .

طی سالهای هنرآموزی خود در هنرستان موسیقی میلان۲( ۱۸۸۳ – ۱۸۸۰) زندگی بخورونمیری داشت

معمولا به صورت نسیه در رستورانی با نام با مسمای آیدا ( Aida ) غذا می خورد .

موفقیت اولین اپرای پوچینی که زمانی کوتاه بعد از فارغ التحصیلی اش نوشته شده بود

او را مورد توجه ناشران پیشرو موسیقی در ایتالیا کرد .

ناشرانی که کارهای تازه ای به او سفارش داده و مقرری سالانه ای برایش منظور می کردند .

پوچینی

پوچینی

مرزو

و در ۱۸۹۳ پو چینی بخاطر اپرای قانون پیشتاز در تمام پهنه ایتالیا مشهور شد ؛

و بعد از ۱۸۹۶ به خاطر موفقیت فوق العاده لابوهم شهرت جهانی به دست آورد و ثروتمند شد .

لابوهم تصویر زندگی یکنفر بوهمی است مشابه

زندگی خود پوچینی در زمانی که دانشجوی فقیر رشته موسیقی بود .

لابوهم همراه با دو اپرای معروف دیگر توسكاء (۱۹۰۰ ) و مادام باتر فلای (۱۹۰۴)

و تشریک مساعی با لویجی ایلیکاہ و چوزپه جیاکوزاه نویسندگان اشعار اپرا وشته شد .

پوچینی به ادبیات و کیفیت های دراماتیک اشعار اپرایش علاقمند بود .

گاهی خواهان تغییرات بی پایان درتم موسیقی اشعار همکاران خود بود.

او درست به اندازه وقتی که صرف تصنیف موسیقی می کرد

وقت صرف تنق اشعار اپرا می کرد . آخرین اپرایش توراندخت  براساس سرگذشت یک بری افسانه ای چینی بود

که قبل از اتمام آن رخت از جهان فرو بست .

این اثر براساس همان طرح پوچینی توسط دوستی به نام فرانكو الفانو تکمیل شد .

احساس شگفت پو چینی نسبت به تأتر اپراهای او را جاودان می سازد .

او می دانست درست چه وقت سوژه موسیقایی تازه بایک لحظه سکوت را ارائه دهد

و قادر بود جابجایی های آرامی را از یک صحنه یا حالت به صحنه با حالتی دیگر ایجاد کند .

ملودی های او عبارتهای کوتاهی دارد که به آسانی به یاد سپرده می شود وشديدا” احساساتی هستند .

او از ارکست برای تقویت ملودی آوازی و ایجاد جو منظره و حالت های موسیقی استفاده کرد .

پوچینی هم مثل وردی در آخرین آثارش تفاوت بین آریا و رسيتاتیو را به حداقل رساند

باین ترتیب یک جریان موسیقی مستمر ایجاد کرد .

او هم چنین با بکارگیری یک موضوع در صحنه های مختلف ، بخصوص

در لحظاتی که پرسناژهای او روی وقایع یا احساسات گذشته منعکس می شوند به یگانگی و پیوستگی دست یافت .

بعضی از اپراهای پوچینی- مشخصا” توسکا-گرایش هنری سالهای ۱۸۹۰را منعکس می کند ؛

گرایشی که به عنوان وریسم ، رئالیسم  با کیفیت مناسب زندگی را منعکس می کند .

اپراهایی که برآمده از این جنبش رئالیستی است به عوض پادشاهان ،

خدایان یا قهرمانان بزرگ درباره مردم عادی صحبت می کند و اغلب دریک احساس پرقدرت طبیعی گنجانده شده است .

شوالیه روستایی  (۱۸۹۰) توسط پیترو ماسکانی و دلقک (۱۸۹۲)

توسط روجيرو لئون کاوالو نمونه های مشهور دیگری از وریسم است

اپراهای پوچینی هم چنین اگزوتیسم نمایش می دهد . نه فقط مادام بانراک

در فرهنگ ژاپن می باشد و توراندخت در فرهنگ چین، بلکه په چینی ریتم های ملودی خود

را که در این اپراها به کار برده از موسیقی چینی و ژاپنی برگرفته است .

ملودی های او پرتو رومانتیکی بر سوژه های او اعم از این که رئالیستی یا دارای سبکی ممبر عادی باشد ، می گسترد.

 

کپی بدون ذکر نام و لینک سایت موسیقی ماهور ممنوع می باشد .

شما می توانید هر نتی که نیاز دارید (اپرا،سمفونی،ملودی و …) در هر سبکی (عربی،جز،کلاسیک و …) از بانک نت موسیقی ماهور دانلود کنید .

همچنین شما می توانید از مقالات آموزشی نوازندگی رایگان ما همراه با پشتیبانی اینترنتی استفاده کنید

مقالات مرتبط

طراحی سایت